Dr. Fakhruddin Saah Ketua Yayasan Kebajikan Masyarakat (Charity) menziarahi Organisasi Kemanusiaan paling di segani yang ditubuhkan. Pertemuan diadakan dengan Pengurus Besar Antarabangsa Dr. Salih Turhan sebagai ketua yayasan Anadalu Gençlik Derneĝi (AGD) serta menziarahi Mr. Hasan Yaşar ketua Maktab CANSUYU Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği di Çankara, Ankara negara Turkey. Pertemuan ini bertujuan megumpulkan sokongan, menjalin silaturrahim kerjasama dan membina kekuatan dan perpaduan Islam bagi membela Masyarakat Muslim yang fakir miskin, kanak-kanak yatim dan lain-lainnya di masa depan untuk mencapai kemajuan bersama. insha’Allah

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

โครงการปลูกจิตสำนึก คุณธรรม จริยธรรม ให้กับเด็กและเยาวชนในตำบลมูโนะ

มูลนิธิแชริทีเพื่อสังคม ได้จัดทำโครงการปลูกจิตสำนึก คุณธรรม จริยธรรม ให้กับเด็กและเยาวชนในตำบลมูโนะ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเสริมคุณธรรมและจริยธรรม มีความรู้ ความเข้าใจ ในเรื่องของศีลธรรมและจริยธรรม สามารถนำมาใช้ในการปฏิบัติงานและอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข และได้ตระหนักเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้คุณธรรม จริยธรรม มีความเป็นไทย มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม

กิจกรรมปันสุข สร้างรอยยิ้มให้เด็กกำพร้า

กิจกรรมปันสุข สร้างรอยยิ้มให้เด็กกำพร้า วันเสาร์ที่ 20 กรกฎาคม 2567 “อิสลามมุ่งเน้นให้มุสลิมทุกคนสนใจต่อเด็กกำพร้า เพราะพวกเขาเหล่านั้น กำลังรอค่อยความช่วยเหลือ ความเอ็นดูเมตตาของผู้ที่เป็นพี่น้องมุสลิม ผู้ที่จำเป็นต้องช่วยเหลือ คือ ผู้ที่ใกล้ชิดเขาที่สุด หากไม่สามารถ ก็คนถัดมา หากยังไม่สามารถหรือไม่มี ก็คือผู้ที่รู้ข่าวคราวจะต้องเข้าไปช่วยเหลือ หรือผู้ที่อยู่ในชุมชนและสังคมเดียวกัน”

ลงพื้นที่เยี่ยมเยียนเด็กกำพร้า

วัน เสาร์ ที่ 9 สิงหาคม 2568 คณะทำงานมูลนิธิแชริทีเพื่อสังคม ร่วมกับทีมงานชมรมญันนาตูลฟีรดาวส์ และแขกคนสำคัญจากประเทศตุรกี ได้ลงพื้นที่เยี่ยมเยียนเด็กกำพร้าที่อยู่ภายใต้การดูแลมอบเงินสนับสนุนเงินประจำเดือน จำนวน 8 ครอบครัวด้วยกัน ในอำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส การเดินทางในวันนี้ไม่ได้เป็นเพียงภารกิจ แต่มันคือ“การเดินทางแห่งหัวใจ” ทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปในบ้านของแต่ละครอบครัว เราได้เห็นภาพของความเรียบง่าย แววตาใสซื่อของน้อง ๆ ที่เปล่งประกายด้วยความดีใจ เสียงหัวเราะที่แม้จะเบา แต่กลับดังที่สุดในหัวใจของเรา น้อง ๆ หลายคนรีบวิ่งออกมาต้อนรับ บางคนยืนยิ้มอย่างเก้อเขิน บางคนกุมมือเราแน่นราวกับอยากบอกว่า “ขอบคุณที่ไม่ลืมกัน”